Blow – Ted Demme
Alle goede intenties ten spijt, maar als punt bij paal komt is Blow niet meer dan één groot identiteitsloos cliché. Het geijkte stramien van het ‘rise and fall’ gegeven wordt braaf gevolgd, zelfs muzikaal en visueel. Door de nodige inhoudelijke hiaten ontbeert de prent ook de nodige tragiek en swing/schwung. Het geheel moddert maar wat aan en de protagonist eindigt uitendelijk als een regelrechte karikatuur.
1.5/5
