• A tale of journalism

Nevada Smith – Henry Hathaway

Het wraakmotef is geen nobele onbekende voor het archetypische westerngenre en ook Nevada Smith ontsnapt niet aan dit inhoudelijk gegeven. En dat is hoegenaamd geen nadeel. Ware het niet dat Hathaway de romantiserende toon laat primeren op de onderhuidse, sinistere toon. De landschappen en muzikale score zijn louter idyllisch en masqueren een gebrek aan gitzwarte … Lees verder

Goldfinger – Guy Hamilton

Goldfinger staat unaniem te boek als hét hoogtepunt in de langlopende Bondfranchise, maar zelden tot nooit doet het derde deel deze status eer aan. De geëtaleerde elementen tonen een Bond in verval, een Bond die de tand des tijd niet goed heeft doorstaan. De neerwaartse spiraal is een onverwacht feit, maar een voelbaar feit niettemin. … Lees verder

Blow – Ted Demme

Alle goede intenties ten spijt, maar als punt bij paal komt is Blow niet meer dan één groot identiteitsloos cliché. Het geijkte stramien van het ‘rise and fall’ gegeven wordt braaf gevolgd, zelfs muzikaal en visueel. Door de nodige inhoudelijke hiaten ontbeert de prent ook de nodige tragiek en swing/schwung. Het geheel moddert maar wat aan … Lees verder

The Raven – Roger Corman

The Raven is het eerste Roger Corman exploot dat me te beurt valt. En de kennismaking ging welvarend van start: Vincent Price zet de dichterlijke toon voor een bijwijlen smakelijke, ofwel heerlijk knullige ‘comédie-macabre’ in de lijn van Polanski’s The Fearless Vampire Killers. Toch heeft Corman het moeilijk om een vaste toon te houden. Het licht … Lees verder

Conspirators of Pleasure – Jan Švankmajer

Bij de aftiteling van Conspirators of Pleasure zien we klinkende namen als Sigmund Freud en Luis Bunuel voorbijrollen. Hun zichtbare medewerking maakt van deze Svankmajer andermaal een ongezien curiosum wemelend van het bizarre, cartooneske, surrealistische en fetisjistische. Inhoudelijk vertaalt zich dat naar een speelse reflectie op het bevredigen van verdoken verlangens en seksuele driften. Als … Lees verder

Ken Park – Larry Clark

Bij Kids had Larry Clark nog enigszins de visuele ruggensteun van Van Sant. In Ken Park is de kijker louter aangewezen op de tandem Clark – Korine, en die bewijst zich allesbehalve efficiënt. Net zoals in Kids en vooral Gummo ligt de nadruk op een droge registratie van de marginaliteit en de rebellie van de adolescent tegen een andere … Lees verder

Toy Story 3 – Lee Unkrich

Consequent kwaliteit afleveren. Het is weinigen gegeven, tenzij Pixar. De studio slaagt er op een uitzondering of twee steeds in om het publiek te bekoren met een eenvoudige basis en een inventieve uitwerking. Zo ook met Toy Story 3. Meer nog, de derde en wellicht laatste episode zet zich met volle overtuiging op het hoogste schavot … Lees verder

Prince of Persia: The Sands of Time – Mike Newell

Elke nieuwe game-adaptatie gaat gepaard met de nodige achterdocht, zo ook Prince of Persia: The Sands of Time. In de eerst plaats omdat een game aan de basis ligt, en eens te meer omdat het een stijlvol game betreft. En hoewel het eindresultaat niet verveelt – Alfred Molina steelt immers de show – heeft Prince … Lees verder

Radioreportage De Wapper

De Wapper herbergt een sobere geschiedenis, maar vandaag is het plein een bruisende plek waar toeristen en Antwerpenaren rust vinden. Mevrouw Dupont van het gelijknamige kanthuis heeft zo haar eigen band met het plein.